Κάποια μέρα θα φοβάται να γυρνά
Θα φοβάται μήπως φύγει
Κι η ψυχή του θα ξερνάει μυστικά
Κι η ψυχή του θα τον πνίγει

Και ο χρόνος που πονάει πιο πολύ
Είναι αυτός που ταξιδεύει
Πέρα από τη ζεστή οργή
Θέλει μόνο να φανεί

Ίσως κάποτε να 'ρθει ...

Κάποια μέρα θα φοβάται να γελά
Θα φοβάται να δακρύσει
Κι η ψυχή του θα κοιτάζει παγερά
Κι η ψυχή του θα ραγίσει

Και ο χρόνος ο αθάνατος εχθρός
Είναι αυτός που τον γιατρεύει
Πέρα μόνο από τη λιτή κραυγή
Θέλει μόνο το γιατί

Μια ανάμνηση για αρχή
Του ονείρου η πληγή
Με τη μοναξιά μου εδώ
Μοναξιά και στεναγμό